युवा संघर्ष

 युवा स्पंदनांच्या सोबत्यांनो ..  ... चला जग जिंकूया !

धनंजय गुंदेकर पाटील आंबेसावळीकर- 9689043949

   

युवा धोरणाचा विचार केल्यास आमच्या मराठवाडी-वैदर्भि युवकांचा विचार केला जातो का? तर माझे मत आहे सरकारला जे करायचे, व्यवस्थेला कुठे काम करायचंय, राजकारणी काय सेटलमेंट करतात अन मोदींनी काय दिवे लावायला पाहिजे याबाबत आपल्याला कट्ट्यावर चर्चा करायचीच आहे हो पण आपलं वय आपला उत्साह, उमेद आपण सोशल मीडिया अन वायफळ गोष्टींवर का खर्च घालत आहोत.

 आम्ही मागासलेल्या जिल्ह्याचे आहोत, आम्हाला मँनर्स कमी आहेत, मेट्रो जगणं माहित नाही, दर्जेदार शिक्षण,मॉल कल्चर, मल्टिप्लेक्स सगळं आम्हाला दूरचं .. असं म्हणण्याचे दिवस आता गेले.आज तुम्ही आम्ही ग्रामीण खेडूत, छोटे शहरातील युवा आता लॅपटॉप, अँड्रॉइड वापरतात.महिन्यातून एकदा औरंगाबाद,नागपूर,पुणे-मुंबईचा दौरा करून नव्या संकल्पनांचा अनुभव अभ्यास करत आहेत.जगभरात माहितीच्या क्रांतीचा लाभ घेताना दिसून येतात.

युवकांच्या सर्वांगीण विकासाला पोषक असे एक व्यासपीठ सध्या इन्स्पायर ठरत आहे....... ते म्हणजे YOUNG INSPIRATORS NETWORK या उपक्रमाचे युवकांचे आभासी मंत्रिमंडळ 

मी युवा तुम्ही युवा ...

     नवे पर्व युवा सर्व या सर्व घोषणा ऐकल्यानंतर आपण युवा असल्याचं जरा अंगावर शहारे येऊन जाणवतं .आज कोणत्याही वैचारिक गोष्टीच्या विषयावर खलबतं करण्यापेक्षा स्वैर युवकांच्या विचारसरणीवर लिहिण्याचा प्रयत्न करणार आहे.आपल्याकडे युवकांबाबतचा दृष्टिकोन आता बदलत आहे परंतु यात युवकांवर आजही पूर्णपणे विश्वास दाखवला जात नाही असेही दिसून येते.मी ज्या जिल्ह्यात राहतो त्या बीड जिल्ह्यासारखी सर्वांगीण पार्श्वभूमी असणारे जिल्हे राज्यभरात आहेत.आपण छोट्या जिल्ह्यातील खेडूत अशी भावना असणारे युवक या जिल्ह्यामध्ये दिसून येतात.या युवकांमध्ये काम करण्याचे जबरदस्त पोटेन्शियल असते.मिळेल ते काम पडेल त्या किमतीत करणारी हि युवा मंडळी आपली कार्यक्षमता पूर्णपणे वाया घालत असतात.आपण किंवा आपलाच भाऊ,मित्र,गावकरी पुण्या-मुंबईच्या बांधकामावर,कंपनीच्या कोंडवाड्यात खितपत पडत व्यर्थ घालत असतो.अत्यंत जुजबी कौशल्य असणारे आपण किंवा आपले भाऊबंद अत्यंत वाजवी दरात घाम गाळताना दिसून येतात

..मग किती दिवस आपण मुंबई-पुण्याच्या आशेवर जगणार आहोत, आपणच युवा आपले मंत्रालय आहोत.आपण आपल्यापासूनच बदल घडवू बाकी समाज आपोआप बदलतोच?

    आम्ही मागासलेल्या जिल्ह्याचे आहोत, आम्हाला मँनर्स कमी आहेत, मेट्रो जगणं माहित नाही, दर्जेदार शिक्षण,मॉल कल्चर, मल्टिप्लेक्स सगळं आम्हाला दूरचं .. असं म्हणण्याचे दिवस आता गेले.आज तुम्ही आम्ही ग्रामीण खेडूत, छोटे शहरातील युवा आता लॅपटॉप, अँड्रॉइड वापरतात.महिन्यातून एकदा औरंगाबाद,नागपूर,पुणे-मुंबईचा दौरा करून नव्या संकल्पनांचा अनुभव अभ्यास करत आहेत.जगभरात माहितीच्या क्रांतीचा लाभ घेताना दिसून येतात.

   मुंबईच्या रॉकस्टारला माहित नसलेले बँड आमचे गावठी पट्टे रिकाम्या वेळात प्लॅश्टीकच्य बॅरलवर डिंगडाँग वाजवतात.जग एका मायक्रोचिपने जवळ आणले अस्सल तरी  शहरी ग्रामीण युवकांमधील दरीची तफावतही दिसेनाशी केली आहे.उंच चहुबाजूने पहुडलेल्या विशाल डोंगराच्या कुशीत वसलेल्या पडल्यावरही सॅटेलाईटच्या माध्यमातून माध्यमातून पोहोचणाऱ्या विकासाच्या विकासाच्या  तरंगांचा लाभ आता खेडूत युवकांनाही होणार आहे.जग आता आपल्यासाठी समीप आले आहे.आता बस आपल्याला ते काबीज करायचे आहे. जानो तो आसान , और मानो तो मुश्किल , असे हे जग जिंकायचं काम आता आपल्या दृष्टीच्या व्याप्तीत आले आहे.माध्यमाचा वापर, कामात सातत्य, धीर, आपल्या परिस्थितीची जाण, यशस्वी होण्याची प्रचंड इच्छाशक्तीच्या  जोरावर अशक्य ते शक्य करून

दाखवायची धमक आपल्यात एकवटायचीय, सदैव मनोबल  खच्ची  करणाऱ्यांच्या मानगुटीवर बसून आपल्या यशाचा वारू चौफ़ेर उधळायचा असेल तर  सर्वसमावेशक विचारसरणीही ठेवायला पाहिजे.अननुभवी, मस्तीखोर, उथळ, अजाणतेचे कलंक आता बाजूला सारून कल्पकता, जागरूकता, परिपक्वता, सृजनशीलतेचा अविष्कार युवकांबाबत अविस्वास दाखवणारांना धाखावायाला हवाच.बसल्या जागेवर कोणत्याही विषयाची माहिती जर एका क्लिकवर मिळत असेल अन त्याची शहानिशाही तेथेच होत असेल तर आपण मुंबई-दिल्लीचे असण्याची काय गरज आहे.आताच्या युवानमध्ये गरज आहे ती काहीतरी करण्याची पॅशनची, छोट्या खेड्याच्या सर्वांगीण विकासासाठी अत्याधुनिक तंत्राच्या अवलंबनाची, अमेरिकेच्या गोल्डन गेटच्या धर्तीवर आपल्या छोट्यामोठ्या कंपनीत कार्य करण्याची, युरोपच्या विकासापासून काहीतरी तथ्य घेऊन आपल्या विचारात बदल करण्याची अन समाजात सकारात्मक बदल घडवण्याची!

           आपल्याकडे मोफत सल्ला केंद्रे पावलोपावली मिळतील, ८० % युवकांच्या आयुष्यात या मोफत सल्लागारांच्या सल्ल्याने निर्णय चुकले आहेत. या मोफत सलगारीच काम आपणही कधीकधी करून जातोत किंवा आपल्याला माहित असते पण आपण त्याला योग्य रास्ता दाखवत नाही.अहो आम्ही युवा उद्याचे भविष्य आहोत, आज जर  अनुभवी लोकांकडून मार्गदर्शभावी आमची प्रगती रोडावली असेल तर तुम्ही  अननुभवाला दोष कसा देता.सध्याच्या माहितीच्या युगात १२ वर्षाचे पोरग जरी नोटबंदीवर पंतप्रधानांना सल्ला देत असेल तर त्यालाही त्यातली काहीतरी माहिती आहेच ना? याबाबतही बराच कल्लोळ माजतो कि इंटरनेट मुळे प्रचंड प्रमाणात अनैसर्गिक माहिती मुलांना अगदी कमी वयात मिळते .हे १०० % बरोबरही असेल मात्र आपण ज्या भारत देशात राहतो त्या देशातील कित्येक युवक आपल्या आयुष्यातील साहचरणीला आजही लग्नादिवशीच भेटतात, बोलतात. याबाबतच इतके स्वतंत्रता असेल तर लैंगिक शिक्षणाबाबत तर कमालीची गुप्तता पाळताना माहितीच्या धोरणाबाबत बोलणारे विचारवंत कुठे असतात.शासन धोरणानुसार १६ व्या वर्षाच्या आसपास लैंगिक शिक्षण दिले जाते.याबाबत अभ्यासक्रमातही अंतर्भाव असतो पण ९० % शाळांमध्ये हा विषय शिकवला जातच नाही. 

       जेव्हा आमच्या युवा मित्राला आपल्या भविष्याचा निर्णय घेण्याचा असतो तेव्हा जवळपास ७० % विध्यार्थी आपल्या पालकांच्या सांगण्यावरून आपला निर्णय घेतात.इन्व्हरमेंट आवडत असते तेंव्हा अभ्यास मात्र इंजिनेरींगचा करावा लागतो,त्यात पास होतात, नोकरी लागते,चाळीशी पार होते अन आयुष्याची उमेदीचे वय संपल्यानंतर युवा असण्याचे महत्व कळते.अरे आपण आज युवा आहोत याचे भान ठेवा.जगताना आवड जपा, आपली पॅशन साकारा,आवडीच्या लोकांसोबत रहा, कुणालाही नाराज करू नका, आपल्याला जिंकायचे असेल तर सर्वाना आपलेसे करण्याचा प्रयत्न करा  आयुष्याच्या शेवटी आपल्या कामाची पावती चित्रगुप्तकडे पोहोचण्याआधीच करोडोंची शिफारस आपल्यासाठी तेथेपण गेली पाहिजे हेच जीवनाचे अंतिम सत्य बाकी सर्व निव्वळ वायफळ देखावा आहे.

हे बघ दोस्ता आपल्याला जग जिंकायचय  ... 

ये जो काम है ना ... 

मानो तो मुश्किल और जानो तो आसान